Τερματοφύλακας του Ηρακλή εκτελεί επιθετικό του Άρη (Νάουσα 1949)

%ce%bd%ce%b1%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1

Ένα συγκλονιστικό αλλά και όχι ξεκάθαρο περιστατικό αναφέρεται από δύο αντίθετες πηγές, το οποίο διαδραματίστηκε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου στη μάχη της Νάουσας όταν τον Ιανουάριο του 1949 αντάρτες καταλαμβάνουν το νοσοκομείο της πόλης που αποτελούσε ισχυρό φρούριο των κυβερνητικών δυνάμεων.

Ο Δημήτρης Θεοχαρίδης (δύο φορές βουλευτής Θεσσαλονίκης και υφυπουργός Εφοδιασμού στην κυβέρνηση Κ.Τσαλδάρη το 1947, αλλά και για πολλούς μέλος της συμμορίας του Δάγκουλα) περιγράφει στο βιβλίο του «Το κατηγορώ των νεκρών της Ναούσσης κατά του κομμουνισμού» [1983] για τον τρόπο που ο αντάρτης (κι όχι ελασίτης όπως κακώς αναφέρει συνεχώς τον κάθε αντάρτη του ΔΣΕ) Γεωργιάδης, αθλητής του Ηρακλή Θεσσαλονίκης σκοτώνει τον συμπολίτη του, αντίπαλο στο ποδόσφαιρο και στον πόλεμο Γρηγόρη Κολωνιάρη, ο οποίος διετελούσε επιθετικός στον Άρη :

[Όταν οι αντάρτες κατέλαβαν το νοσοκομείο, προχωρώντας στον άλλο όροφο ήταν βαρειά τραυματισμένος ο παλαιός ποδοσφαιριστής του Άρεως Θεσσαλονίκης, Γρηγόρης Κολωνιάρης , που σαν έφεδρος ανθυπολοχαγός υπηρετούσε στο φυλάκιο του Γυμναστηρίου επικεφαλής του λόχου που είχε την ευθύνη φρουρήσεώς του. Γιά κακή του τύχη οι επιδρομείς είχαν επί κεφαλής τους έναν αξιωματικό του Δημοκρατικού Στρατού (Γεωργιάδης) που κι αυτός κατά σύμπτωσιν υπήρξε ποδοσφαιριστής Θεσσαλονίκης. Στο αντίκρυσμα του Κολωνιάρη, αντί να δείξει δείγματα συμπαθείας για τον παλαιό συναθλητή του, άρχισε ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο έναντί­ον του.

«Θα ψοφήσεις, κάθαρμα» είπε στον παλαιό του φίλο.

Ο Κολωνιάρης ατάραχος και ψύχραιμος όπως ήταν σε όλη του τη ζωή, δέν εξεδήλωσε καμμία αντίδραση για την απαράδεκτη και αντιαθλητική αυτή στάση του Γεωργιάδη. Αντίθετα με χαμόγελο που θα έπρεπε να καλμάρει τις άγριες διαθέσεις του αιμοχαρούς ελασίτη έσπευσε να του πει ότι εάν επρόκειτο να εκτελεσθει απ’ αυτόν δε θα τον πείραζε.

«Τουλάχιστον, θα πάω από σφαίρα ενός παλαιού φίλου και συναθλητή μου» πρόσθεσε.

Ο ελασίτης αξιωματικός χωρίς να δώσει συνέχεια στη συζήτηση, ανέσυρε το περίστροφό του και πυροβόλησε αρκετές φορές εναντίον του τραυματία. Ψελλίζοντας σχεδόν ο Κολωνιάρης κατώρθωοε να πει λίγες λέξεις. Όπως μου αφηγήθηκαν οι δύο νοσοκόμοι που υπηρετούσαν τότε στο νοσοκομείο το μόνο που ξεχώρισαν ήταν  «… για την Ελλάδα». Τότε ο ελασίτης τον έπιασε από τα κατάξανθα μαλλιά του και τον πυροβόλησε στόν κρόταφο, δίνοντας τέρμα σε μια ζωή, ενός σεμνού και ωραίου Θεσσαλονικέως αθλητού, που εκτός του Άρεως είχε τιμήσει και δύο φορές τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδοc.]

 

Για το ίδιο γεγονός ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός σε συνέντευξή του στην Athens Voice (Νοέμβριος 2016 τεύχος 589) θυμάται…αντίστροφα:

«Δεν μπορώ να ξεχάσω –κάτι που το ’χω γράψει, αλλά όχι τόσο έντονα όσο το θυμάμαι– στον εμφύλιο που έναν τραυματία, τερματοφύλακα του Ηρακλή στο νοσοκομείο της Νάουσας, μπαίνουν αντάρτες, κι ο ένας απ’ αυτούς που είναι ο επιθετικός του Άρη, τον καθαρίζει απάνω στο κρεβάτι λόγω διαφορών, επειδή του είχε βάλει γκολ».

Λίγο δύσκολο ο τερματοφύλακας να σκόραρε στον επιθετικό…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s